Pn-Pt  6:30 - 17:00

Dyrektor  10:00 - 14:00

Problemy z jedzeniem

Problemy z jedzeniem

Jeszcze jedna łyżeczka za mamusie, za tatusia…

Nie odejdziesz od stołu jak nie zjesz wszystkich warzyw!

Jak nie będziesz jadła to nie urośniesz.

Jako rodzic naturalnie, że chcesz dla swojego dziecka jak najlepiej. W dobie dużej świadomości na temat zdrowego żywienia, marzy Ci się aby dziecko jadło wyłącznie zdrowe dania i przekąski. Martwisz się, gdy dziecko posiada znacznie osłabiony apetyt, wtedy priorytety się zmieniają i pragniesz, aby dziecko jadło cokolwiek (prócz słodyczy)… Oczywiście to jaki dziecko ma apetyt wynika z różnic indywidualnych, ale również z naturalnych etapów rozwojowych. Dopiero po ukończeniu trzeciego roku życia dziecko chętniej je samo, potrafi lepiej żuć, a jego preferencje żywieniowe nieco stabilizują się.

Problemy z jedzeniem są niezwykle wyczerpujące dla rodziców swoich pociech, jednak nie wynikają one ze złośliwości dzieci. Czasami dorośli z bezsilności sięgają po niekoniecznie odpowiednie metody np. wmuszanie. Badania wykazują negatywne konsekwencje zmuszania dziecka do jedzenia. Okazuje się, że wywierając presję osiągamy skutek odwrotny i dziecko je mniej. Co więcej, brak zainteresowania, rozliczania co dziecko zjadło, co nie zjadło, a co powinno ze strony dorosłego, zmniejsza w dziecku pokusę, aby nie jeść. Wmuszanie może również kształtować złe nawyki żywieniowe w dorosłym życiu.

Problemy z jedzeniem dotykają wielu dzieci, w szczególności do trzeciego. roku życia.

W drugim roku życia apetyt dziecka jest osłabiony. Wzmożona chęć ruchowa nie ułatwia zadania, ponieważ przyczynia się do dużej trudności usiedzenia przy posiłku (z zachowaniem ostrożności można pozwolić dziecku, aby stało przy posiłku). Kolejnym utrudnieniem jest to, że malec bardzo chce jeść sam, a jeszcze tego nie umie. Oczywiście wspieramy dążenie do samodzielności i odpowiednim rozwiązaniem jest pomaganie dziecku w napełnianiu łyżki, bądź danie drugiej łyżki do zabawy lub podanie potrawy którą może spożywać palcami . W tym okresie najmniej atrakcyjną aktywnością dla malucha wydaje się picie z kubka. Zainteresowanie mogą wzbudzić małe poręczne kubeczki i niewielkie porcje.

Pomiędzy drugim, a trzecim rokiem życia należy pamiętać, że apetyt dziecka bywa zmienny. Jest to okres w którym maluch ma trudności z podejmowaniem decyzji przyczyniających się do wybrzydzania podczas jedzenia. Możemy usłyszeć różne życzenia dotyczące formy podania posiłku, smaku czy koloru, a również tego aby ryż, mięso i surówka nie stykały się na talerzu. Trzeba się z tym pogodzić ponieważ takie zachcianki są przypisane do tego właśnie etapu rozwoju, z czasem te wahania będą się stabilizowały. Samodzielność przyczyni się do większej pewności i chęci w spożywaniu posiłków. Pomimo, że dziecko będzie miało trudności z swobodnym nalaniem np. mleka z dzbanka do kubka to na pewno prędzej go wypije, niż gdy zrobi to rodzic. Nie należy się również martwić jeśli pojawią się rytuały chęci jedzenia tego samego np. co wieczór. Jednak ważne jest, aby wprowadzać dziecku nowe posiłku wtedy kiedy okoliczności sprzyjają, aby dziecko kojarzyło to z czymś przyjemnym, a nie jako przymus.

Jak sprawić, by dzieci lubiły jeść – zasady ogólne (Ilg Frances L, Bates Ames Louise, Baker Sidney)

  1. Przyrządzaj jedzenie w atrakcyjny sposób.
  2. Krój na małe porcje.
  3. Podawaj bez komentarza.
  4. Nie podkreślaj ilości pożywienia, które ma być zjedzone. Wiele dzieci o słabym apetycie wzdraga się na każdą wzmiankę o tym, ile mają zjeść.
  5. Pamiętaj, że odmowa przyjmowania niektórych potraw może być oznaką nieoczekiwanego uczulenia na nie.
  6. Staraj się zachować spokój w sprawach dotyczących żywienia Twojego dziecka. Nic tak szybko nie stwarza problemów w tej dziedzinie, jak pełne troski i niepokoju nastawienie rodziców.
  7. Nie przykładaj nadmiernej wagi do zachowania się przy stole. Na naukę manier przyjdzie czas później, kiedy ustali się ogólne nastawienie do jedzenia.
  8. Nie sprzeciwiaj się jedzeniu rękami, dopóki dziecko nie nabierze biegłości w jedzeniu i nie jest nim zainteresowane.
  9. Nie sadzaj dziecka do posiłku przy stole rodzinnym, dopóki nie uznasz, że jest do tego gotowe.

Bibliografia:

Ilg Frances L, Bates Ames Louise, Baker Sidney, Rozwój Psychiczny Dziecka od 0 do 10 lat, GWP, Sopot 2018